Sinds 2017 biedt de Franse post een nieuwe service aan: Veiller sur mes parents. Oftewel: oppassen bij ouderen. Voor een maandelijkse bijdrage zorgt La Poste ervoor dat de postbodes in Frankrijk een oogje in het zeil bij ouderen. Is dit een succes?

De service werd begin 2017 als pilot gestart en een aantal maanden later in heel Frankrijk in de praktijk gebracht. De dienst werd eigenlijk per toeval ontdekt. Eerder al stuurde het Franse postbedrijf zijn medewerkers erop uit om zwakke en geïsoleerde ouderen in te gaten te houden tijdens hittegolven. Deze dienst was gratis.

Al met al komt de formule Veiller sur mes parents dus niet geheel als een verrassing. La Poste bood al aan ouderen, zorgbehoevenden en mensen die afgelegen wonen een reeks diensten aan. In de eerste plaats konden mensen al hulp krijgen met het installeren van digitale tv of het kastje om telefonisch verbonden te worden met de hulpdienst ADMR (Aide à domicile en milieu rural). Daarnaast komt het ook voor dat de postbode de meterstand opneemt.
Bovendien is het ook mogelijk om als oudere of zorgbehoevende je medicijnen te laten bezorgen door de postbode. Dit gebeurt in samenwerking met de plaatselijke apotheken en is natuurlijk heel handig als je afgelegen woont en niet in staat bent om de pharmacie te bereiken.

De normale postactiviteiten van La Poste nemen af als gevolg van de ontwikkeling van internet. Er worden minder brieven verstuurd. Tien jaar geleden leverde de post nog 18 miljard brieven. Nu zijn dat er minder dan 10 miljard. Kortom: La Poste moet iets doen om het wegvallen van de briefpost te compenseren. Daarnaast geniet het Franse postbedrijf het volle vertrouwen in Frankrijk. De lokale postbode komt 6 dagen in de week door de straat en kent iedereen.
In gebieden waar men flink afgelegen woont is dit menselijke contact daarom zeer belangrijk en in sommige gevallen zelfs van vitaal belang. Bovendien heeft de postbode het feilloos in de gaten als er iets aan de hand is. Waarschijnlijk merken ze het op als er iets niet gebruikelijk is: een ongeopende brievenbus of een vuilnisbak die niet binnen is gehaald. Het zal niet de eerste keer zijn dat een postbode een overleden oudere ontdekt..

Sinds 2017 kunnen Fransen dus ook tegen betaling de postbode inschakelen als een soort van zorgverlener. Niet alleen voor een praatje, maar ook om even te checken of alles goed gaat. Door regelmatige bezoeken beoogt deze dienst isolatie van ouderen te voorkomen en bij te dragen aan hun sociale leven.

Voor € 19,90 per maand komt de postbode één keer per week langs. Twee keer per week kost € 29,90, vier keer per week € 99,90. Zes bezoekjes per week bedraagt in totaal € 139 per maand.
Door middel van een app worden familieleden op de hoogte gehouden van het welzijn van hun ouders.

De Franse post noemt de nieuwe dienstverlening een succes. Dagelijks komen er nieuwe abonnees bij. Eerst was er enige weerstand van de vakbonden. Die vroegen zich af of postbodes wel een goede diagnose konden stellen. Maar alle postbodes krijgen van tevoren een training, waarbij ze geïnstrueerd worden waar ze op moeten letten.

Succes of niet?

Veiller sur mes parents kent een bescheiden succes. Het aantal abonnees is lager dan verwacht, maar men maakt er wel gebruik van. Er is kritiek dat La Poste geld verdient met een dienst die ooit gratis was. Daarnaast beweert men dat ouderen die weinig geld hebben, uitgesloten worden. Het Franse postbedrijf ziet het op zijn beurt als een manier om een traditie tussen postbezorgers en bewoners te behouden. Bovendien proberen ze op deze manier het probleem van sociale isolatie van 900.000 ouderen op te lossen. De tijd zal het leren om erachter te komen of de service geslaagd zal zijn.

Geef een antwoord